Διάβασα το βιβλίο του Φρέντυ Γερμανού “Γυναίκα από βελούδο” 
Το βιβλίο είναι ιστορικό μυθιστόρημα και διαδραματίζεται στην Ελλάδα του 1850 – 1896, μέχρι το θάνατο του Χαρίλαου Τρικούπη. Πρωτίστως φαίνεται ότι η ηρωίδα είναι η αδελφή του Χαρίλαου Τρικούπη, η Σοφία. Όμως, τελικά μάλλον δύο είναι οι ήρωες του βιβλίου. Πρώτα ο Χαρίλαος Τρικούπης και όλη του η ζωή και μετά η Σοφία, που ουσιαστικά είναι η σκιά του και μεταφέρει όλη τη ζωή του. Επίσης, αν και ο τίτλος του φαίνεται ως ένα ερωτικό γυναικείο βιβλίο, εντούτοις είναι ένα καθαρά ιστορικό βιβλίο, μυθιστόρημα, χρονογράφημα. 
Λάτρεψα την πένα του Φρέντυ, έτσι όπως μετέφερε την τότε Ελλάδα.

Μέσα στο βιβλίο, το διαβάζεις και δεν το πιστεύεις, παρελαύνουν όλοι οι μεγάλοι της τότε εποχής, ο καθένας στο είδος του: Κανάρης, Μαυροκορδάτος, Σπυρίδων Τρικούπης, Μιαούλης, Μπάυρον, Εμμανουήλ Ροϊδης, Γεώργιος Σουρής, Ανδρέας Κάλβος, Στέφανος, Ιώνας και Ναταλία Δραγούμη, Κωστής Παλαμάς και αργότερα ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Γεώργιος Παπανδρέου.
Η Σοφία τους γνώρισε όλους. Από την αρχή της ζωής της γνώρισε στην Αγγλία όλους τους μεγάλους της εποχής, διότι ο πατέρας της ήταν πρέσβης της Ελλάδας, μεγάλωσε μέσα στο παλάτι κι έκανε παρέα με τις κόρες της βασίλισσας. 
Αργότερα στην Αθήνα, γνώρισε και πάλι όλους αυτούς που αναφέρθηκαν και ήταν πολύ φίλη και με την γυναίκα του Παύλου Μελά τη Ναταλία, έπιναν συχνά τσάι μαζί. Ο Παύλος Μελάς της έκανε παράπονα τότε, ότι είχαν πάει ανοργάνωτοι στον Μακεδονικό αγώνα κατηγορώντας τον Δεληγιάννη. 
Η Σοφία Τρικούπη ήταν ο συνδετικός κρίκος προσώπων και ιστορίας που πέρασαν από το 1838 που γεννήθηκε έως το 1917 που πέθανε. 

Η Σοφία Τρικούπη, επίσης, τόσο πένθησε για το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου στην Κρήτη, που από εκείνη τη μέρα τα μαύρα ρούχα δεν τα ξανάβγαλε από πάνω της. Και όχι για τον μεγάλο έρωτα τον Δεληγιάννη, που σε κάποιο σημείο λέει: “Ίσως αν τον παντρευόμουν, η τύχη της Ελλάδας να ήταν διαφορετική” Και ο έρωτας, βέβαια, παίζει ρόλο σε ένα έθνος…
Μέσα στο βιβλίο, το διαβάζεις και δεν το πιστεύεις, παρελαύνουν όλοι οι μεγάλοι της τότε εποχής, ο καθένας στο είδος του: Κανάρης, Μαυροκορδάτος, Σπυρίδων Τρικούπης, Μιαούλης, Μπάυρον, Εμμανουήλ Ροϊδης, Γεώργιος Σουρής, Ανδρέας Κάλβος, Στέφανος, Ιώνας και Ναταλία Δραγούμη, Κωστής Παλαμάς και αργότερα ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Γεώργιος Παπανδρέου.

Η Σοφία τους γνώρισε όλους. Από την αρχή της ζωής της γνώρισε στην Αγγλία όλους τους μεγάλους της εποχής, διότι ο πατέρας της ήταν πρέσβης της Ελλάδας, μεγάλωσε μέσα στο παλάτι κι έκανε παρέα με τις κόρες της βασίλισσας. 
Αργότερα στην Αθήνα, γνώρισε και πάλι όλους αυτούς που αναφέρθηκαν και ήταν πολύ φίλη και με την γυναίκα του Παύλου Μελά τη Ναταλία, έπιναν συχνά τσάι μαζί. Ο Παύλος Μελάς της έκανε παράπονα τότε, ότι είχαν πάει ανοργάνωτοι στον Μακεδονικό αγώνα κατηγορώντας τον Δεληγιάννη. 
Η Σοφία Τρικούπη ήταν ο συνδετικός κρίκος προσώπων και ιστορίας που πέρασαν από το 1838 που γεννήθηκε έως το 1917 που πέθανε. 
Στο τέλος της ζωής του ο Χ. Τρικούπης, φεύγοντας από την Ελλάδα και κάνοντας ένα μεγάλο ταξίδι έφτασε στη Γένοβα, όπου συναντήθηκε με τον Έλληνα καθηγητή πανεπιστημίου της Γένοβας, τον Λιβιεράτο. Ο Τρικούπης του είπε ότι πρέπει να γυρίσει στην Ελλάδα, κι εκεί υπάρχουν πανεπιστήμια που τον χρειάζονται. Αυτός, όμως, δεν ήθελε να αφήσει αυτή την επιτυχημένη πορεία του κι ο Τρικούπης πριν φύγει τον σημάδεψε αυστηρά με το δάκτυλο λέγοντάς του αυτό, που ο καθηγητής δεν θα το ξεχάσει ποτέ έκτοτε “Θα έρθετε να διδάξετε στην Ελλάδα. Μην ακούτε αυτά που σας λένε. Έχομε μια ωραία χώρα. Δεν πρέπει να σας τρομάζει ο φθόνος των μικρών. Ο λαός μας έχει ωραία ψυχή”
Και αυτό είναι γραμμένο καλλιγραφικά στην εικόνα που βλέπετε, γιατί μου άρεσε, με ενέπνευσε και πιστεύω ότι είμαστε πράγματι ένας ωραίος λαός, που μάλλον έχουμε χάσει ή ξεχάσει την ιστορία μας και δεν μας βοηθάει αυτό να ξαναβρούμε το στόχο μας και να πατήσουμε στα πόδια μας…..

Το βιβλίο αυτό με άγγιξε πολύ, παρουσιάζει ένα μεγάλο και σημαντικό κομμάτι της ιστορίας μας, πολύ απλά και ξεκούραστα και σας το συστήνω ανεπιφύλακτα…
“Γυναίκα από βελούδο” Φρέντυ Γερμανός, Εκδόσεις Καστανιώτη